دیابت و مدرسه

دیابت و مدرسه

 والدین گرامی:

صرف نظر از اینکه فرزند شما در چه سنی قرار دارد،شما باید مدیر و کارکنان مدرسه و مخصوصاً معلمان را از دیابت وی آگاه نمایید.

همچنین ضروری است تااین افراد با اصول بنیادی دیابت و مراقبت از آن آشنایی داشته باشند.

آنها باید بدانند که دیابت در اثر عدم توانایی لوزالمعده در ترشح انسولین بوجود می آید و درمان آن شامل تزریقات روزانه انسولین و رعایت رژیم غذایی است. آگاهی دادن به مسئولان مدرسه در مورد چگونگی شناخت و درمان صحیح حملات هیپوگلیسیمی از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. همچنین شما باید این نکته را برای آنها تشریح کنید که فرزند شما می تواند در تمامی فعالیتهای مدرسه شرکت کند و نباید با وی رفتاری متفاوت از دیگر شاگردان داشت.برگزاری جلسات متعدد گفت و گو و همکاری و ارتباط متقابل بین شما و مسئولین مدرسه نقش بسیار مهمی در کمک به فرزند شما در داشتن یک تجربه موفق در زندگی اجتماعی او در مدرسه بر عهده خواهد داشت.
مسئولان مدرسه مخصوصاً معلمان فرزند شما باید از زمانهایی که در آن احتمال بروز هیپوگلیسیمی بیشتر می باشد (یعنی قبل از ناهار و بعد از ورزش) اطلاع دقیق داشته باشند و بتوانند در صورت مشاهده علائم هیپوگلیسیمی به سرعت اقدامات لازم را انجام دهند. در این موقع معمولاً لازم است تا شما از قبل، مواد غذایی لازم جهت درمان حملات هیپوگلیسیمی را به مقدار لازم در اختیار مسئولان قرار داده باشید.

در صورتی که فرزندتان در طول زمان حضور در مدرسه نیازمند انجام آزمایش قند خون و یا تزریق انسولین است، شما باید از قبل دراین زمینه با مدیر مدرسه صحبت کرده، وسائل لازم برای این منظور را در اختیار وی بگذارید. وجود اتاقی که فرزند شما بتواند در آن براحتی و بدون مزاحمت به تزریق انسولین و یا آزمایش قند خون خود بپردازد بسیار مهم است.

.دانش‌آموزان دیابتی شرایط مدرسه رفتن را تمرین کنندr

دانش‌آموزان مبتلا به دیابت در روزهای آخر تابستان موقعیت جدید را تمرین کنند

کودکان در فصل تابستان دیرتر از خواب بیدار می‌شوند. نوع فعالیت، مصرف انرژی و به طور کلی زندگی راحت‌تری داشته اند اما با بازگشایی مدارس شیوه زندگی تفاوت زیادی با تابستان خواهد داشت و باید درمان بیماری در کودکان مبتلا به دیابت نیز تغییر کند.

 احتمال عدم کنترل میزان قند خون به والدین کودکان دیابتی: هفته آخر شهریور ماه به گونه‌ای با دانش‌آموزان رفتار شود که شرایط، شبیه مدرسه رفتن باشد تا میزان قند خون در کنترل فرد بماند و اگر نیازی به اعمال تغییر در درمان است این تغییر قبل از بروز شرایط سخت اعمال شود

این راه قبل از بازگشایی مدارس از بروز مشکلات احتمالی درمان و بالا رفتن قند خون کودکان در مدارس پیشگیری می کند  

مطلع بودن مربیان مدارس برای دانش‌آموزان مبتلا به دیابت ضروری است وباید فردی آگاه در مدرسه محل تحصیل کودکان دیابتی وجود داشته باشد که اطلاعات مناسبی در زمینه این بیماری و شرایط خاص آن داشته باشد

 

 

 þ دانش آموز عزیز:                                                                                                                                                                   بهترین راه برای شروع، آن است که پدر یا مادرتان با معلمین وسایر پرسنل مدرسه ملاقات داشته و درباره نقش آنها در کمک به شما در کنترل دیابتتان صحبت کنند. بدین ترتیب پرسنل مدرسه میدانند که دیابت دارید. آنها خواهند فهمید که شما نیاز به اندازه گیری قند خون، مصرف داروها، یا رسیدگی بیشتر توسط مربی بهداشت در بعضی مواقع خواهید داشت. والدین می توانند یک کپی از برنامه کنترل دیابتتان را به مدرسه بیاورند تا پرسنل مدرسه بدانند که با مشکلات احتمالی چگونه برخورد کنند. البته شما نیز باید در مدرسه مراقبت از خود و تلاشتان برای کنترل قند خون را فراموش نکنید. انجام این کار به شما میتواند  کمک کند که آنچه را که نیاز دارید به همراه داشته باشید مانند داروها، وسایل اندازه گیری قند خون، نهار، میان وعده ها، آب، گردنبند یا دستبند هویت، یک نوع قند ساده، انسولین و سرنگ وهر چیزی که پزشک شما توصیه کرده است یا مصرف دارو. به هیچ عنوان نگران نباشید آموزش برای در کنترل دیابتتان لازم است که بعضی از کارها را خودتان انجام دهید. هر زمان که می توانید برای معلم خود توضیح دهید که گاهی لازم است برای اندازه گیری قند خونتان ازکلاس خارج شوید. اگر مربی یا معلم جدید، از وجود دیابت شما مطلع نیست با او نیز صحبت کرده یا والدینتان برای او یک یادداشت بنویسند.
به هم کلاسی های خود چه بگوییم ؟لازم نیست که شما به تمام مردم دنیا اعلام کنید که دیابت دارید اما اگر دوستان نزدیک شما از این مسئله مطلع شوند احساس بهتری خواهید داشت . مادر یا پدرتان میتوانند دربیان این مطلب به شما کمک کنند. می توانید به طور خلاصه درباره آن توضیح دهید مانند
من دیابت دارم .به همین خاطر مجبورم گاهی قند خونم را اندازه گیری کنم و یا دارو مصرف کنم. اگر این کارها را انجام ندهم بیمار خواهم شد. بعضی از بچه ها کسانی را که با دیگران فرق دارند مسخره می کنند.دیابت هم شما را کمی متفاوت از دیگران میکند وممکن است گاهی مسخره شوید.اگر این اتفاق افتاد ، میتوانید بگویید که دیابت دارید و توضیح مختصری بدهید .اگر این کار موثر نبود می توانید از والدین ،معلم و یا مشاور مدرسه کمک بگیرید.دوستانتان هم میتوانند کمک کنند .به عنوان مثال آنها میتوانند بگویند:" تمامش کنید .دیابت مشکل بزرگی نیست
ولی به خاطر داشته باشید هر زمان که در این باره ناراحت بودید در باره آن صحبت کنید.چرا که صحبت کردن باعث می شود احساس بهتری داشته باشید

þمعلم گرامی:

اگر دانش آموز مبتلا به دیابت دارید بدانید:
1-کودکان مبتلا به دیابت با یکدیگر متفاوت هستند.
محققین مرکز تحقیقات غدد (EMRC) نیز تاکید دارند که هریک از دانش آموزان شما ممکن است هنگام افت قند خون علایم متفاوتی را نشان دهند. انسولین، مقدارغذا، ورزش، بیماری، اضطراب و هر تغییری در برنامه روزانه ممکن است مقدار قند خون را تغییر دهند.
2-موقعیت خاص این دانش آموزان رادر نظر بگیرید.
گاهی لازم است علاوه بر ساعات تغذیه و به محض احساس افت قند خون، کودک یک ماده دارای قند ساده بخورد. در بعضی موارد هم اگر کودک خوردن میان وعده را فراموش کرد این وظیفه شماست که به او یادآوری کنید.
 
3-هرگز به دانش آموز خود برچسب نزنید.
هیچگاه کودکی را با نام دیابتی از سایر دوستانش جدا نکنید. این افراد تمایل دارند مانند سایر دانش آموزان کلاس با آنها رفتار شود.
4-دلسوزی نکنید.
این کودکان به دلسوزی شما نیاز ندارند بلکه می خواهند آنها را درک کرده ، پذیرفته و حمایت کنید.
5-همیشه آماده باشید.
همیشه یکی از انواع قندهای سریع الاثر را به همراه داشته باشید، بخصوص هنگام ترک مدرسه مثلا"در گردش های علمی. بهترین شکل آن میتواند یک قوطی آب میوه باشد.
6-از دیگران کمک بگیرید.
اگر کودک دچار افت قند شده هرگز او را تنها نگذارید و در صورت ترک کلاس نیز کسی را همراه او بفرستید.

 

 


7-برای خروج کودک از کلاس سخت گیر نباشید.
اجازه دهید کودک در مواقع لازم براحتی از دستشویی استفاده کند چرا که وی بدنبال افزایش قند خون ،تکرر ادرار پیدا کرده و نیز مایعات بیشتری می نوشد.
8-صبور باشید.
افزایش و کاهش قند خون ممکن است تمرکز و یاد گیری کودک را کاهش دهد. تغییر در نمرات کودک ممکن است بدلیل همین مسئله باشد پس گاهی لازم است مطالب را مجددا" تکرار کنید.
9-همکاری یک اصل است. ارتباط خود را با والدین ،کودک و مربی بهداشت حفظ کنید تا در مواقع لزوم بتوانید کمک کنید.
10-آگاهی  افزایش مهارت شما در انجام کارهایی مثل اندازه گیری قند خون یا تزریق انسولین و گلوکاگون باعث می شود که کودک، والدین او و حتی خود شما احساس امنیت و آرامش بیشتری داشته باشید.

rمتاسفانه دانش آموزان ديابتي داراي مشکلات متعددي هستند از جمله:

 1-به کودکان و نوجوانان ديابتي اجازه داده نمي شود که سر کلاس، در صورت بروز افت قند خون ( هيپوگليسمي ) و يا قبل از آن مواد غذايي لازم را ميل کنند

2-براي اغلب کودکان و نوجوانان ديابتي، شرکت در زنگ ورزش يا ممنوع و يا با مشکل همراه است

3-برخي معلمان و مربيان مسئوليت مراقبت از کودکان و نوجوانان ديابتي را در گردش هاي علمي نمي پذيرند، در نتيجه امکان حضور در گردش هاي علمي براي آنها فراهم نمي گردد

4-اکثر کودکان و نوجوانان ديابتي به دليل ضرورت کنترل دائمي قند خون ، خوردن مواد غذايي و يا تزريق انسولين مورد توجه هستند

5-ثبت نام افراد ديابتي در مدارس، بخصوص در مهد کودکها با مشکلات متعددي روبه رو است و اکثر خانواده ها نمي توانند فرزند ديابتي خود را در مدارسي که مي خواهند ثبت نام کنند و صدها مشکل ديگر که عرصه را بر فرد مبتلا به ديابت و والدين او تنگ مي کند

Mعلائم دیابت

اولیای مدرسه در صورت مشاهده علائم دیابت از جمله

 پرنوشی ،عطش فراوان

پرادراری، بی‌رغبتی در انجام تکالیف، بی‌قراری و بی‌دقتی در کارها، کم‌اشتهایی و حالت تهوع، ناتوانی در

خواندن مطالب به ویژه مطالب نوشته شده روی تخته، خواب آلودگی و پاره‌ای مواقع، خوابیدن در کلاس و خستگی و بی‌علاقگی به ورزش در دانش‌آموز باید به سرعت اقدام کنند

دانش‌آموزان دیابتی که با انسولین درمان می‌شوند، ممکن است به دلایل گوناگون دچار هیپوگلیسمی (پایین آمدن قند خون) شوند. برای جلوگیری از عوارض و خطرات هیپوگلیسمی، لازم است دانش‌آموزان و اطرافیان ایشان، اطلاعات کافی در مورد علائم افت قند خون و شیوه درمان آن‌ها را در اختیار اولیا و مسوولان مدارس بگذارند تا آن‌ها بتوانند در مواقع ضروری به بیمار دیابتی کمک و از بروز خطر جلوگیری کنند.

 

 

 

 

  بر اساس این اطلاعیه اولیای مدرسه و معلمان در برخورد با چنین دانش آموزانی باید اقدامات زیر را انجام دهند:Ì

*لازم است به دانش‌آموز دیابتی، در هر زمان حتی در کلاس درس، اجازه داده شود قند خون خود را تست و گاه نیاز است معلم برای ثبت نتیجه تست به او کمک کند

*در صورت کاهش قند خون بیمار دیابتی، باید به وی اجازه نوشیدن و خوردن مواد غذایی حتی حین ارائه درس در کلاس داده شود

*اولیای مدارس و معلمان (به ویژه معلم ورزش)، باید از علائم هیپوگلیسمی و چگونگی درمان آن مطلع باشند. ایشان باید بدانند مواد قندی سریع‌الجذب در کجا نگهداری می‌شوند و به چه شکل باید در اختیار دیابتی قرار گیرند

*دانش‌آموز دیابتی هنگام تزریق انسولین باید اجازه تماس با منزل را داشته باشد تا درمان وی بدون هر گونه اشتباهی، دنبال شود

*هرگز نباید یک دانش‌آموز دیابتی در وضعیت هیپوگلیسمی، به تنهایی به منزل فرستاده شود

*در صورت هیپوگلیسمی شدید (تشنج) و در دسترس نبودن آمپول "گلوکاگن"، باید بیمار دیابتی فورا به نزدیک‌ترین مرکز پزشکی‌ رسانده شود

*همچنین حتما به علائم هیپوگلیسمی و هایپرگلیسمی (قند خون بالا) در دانش‌آموزان دیابتی توجه شود

*معلمان و به طور کلی تمام کسانی که با بیمار دیابتی ارتباط نزدیک دارند، لازم است در دوره‌های آموزشی دیابت شرکت کنند تا به موقع بتوانند به دانش‌آموزان دیابتی خود یاری رسانند

نظرات